Fizjoterapia jest integralną częścią obszaru nauk medycznych i metod leczenia środkami naturalnymi. Jako dyscyplina zajmująca się likwidacją skutków lub łagodzeniem procesów chorobowych i ich następstw jest obecna w każdym etapie życia człowieka. Zapobiega pogorszeniu się stanu zdrowia oraz przywraca sprawność człowieka. Tym samym w znacznym stopniu przyczyniając się do poprawy jakości życia. Fizjoterapia jako nauka z pogranicza medycyny oraz nauk o kulturze fizycznej, łączy te obszary, będąc również nieodzownym elementem procesu szkolenia sportowców zawodowych oraz uprawiających sport rekreacyjno-amatorski.
Zgodnie z ustawą są to usługi świadczone osobom oraz populacjom w celu rozwijania, utrzymywania i przywracania ich maksymalnej sprawności oraz poprawy funkcjonowania przez całe życie. Świadczenia znajdują zastosowanie w sytuacjach, w których ruch i funkcja są zagrożone przez proces starzenia się, urazy, ból, choroby, zaburzenia czynnościowe, warunki lub czynniki środowiskowe. Przy zrozumieniu, że funkcjonalny ruch ma zasadnicze znaczenie dla zdrowia.
Pomoc pacjentom najczęściej występuje w postaci podmiotu leczniczego, indywidualnej praktyki fizjoterapeutycznej, zarówno stacjonarnie w gabinecie jak i w miejscu wezwania. Fizjoterapeuta musi posiadać prawo oraz numer wykonywania zawodu, wydanego przez Krajową Izbę Fizjoterapeutów. Natomiast dokumenty potwierdzają nabycie odpowiednich kompetencji oraz zakończenie studiów (obecnie jednolitych 5-letnich) w tym kierunku. Dodatkowo posiada obowiązek kształcenia ustawicznego, czyli regularnie musi uczestniczyć w warsztatach, konferencjach, kursach i szkoleniach. Nieustannie powiększając zasób swojej wiedzy oraz umiejętności.
W Polsce fizjoterapeuta jest samodzielnym zawodem medycznym. W związku z tym posiada szereg uprawnień medycznych. Szczególnie zajmując się diagnostyką funkcjonalną pacjenta oraz planowaniem procesu fizjoterapii. Jednak fizjoterapeuci posiadają również możliwość: